Człowiekowi nie jest potrzebne używanie, człowiekowi potrzebna jest świadomość, że gdyby chciał, mógłby używać.

Paląc za sobą mos­ty po­zos­taw choć wąską kładkę, bo nig­dy nie wiesz czy nie będziesz mu­siał/a zawrócić.

Są skręty na świecie których wziąć nie weźmiesz, są miej­sca odrębne, szla­kiem ich nie przejdziesz. I są też marze­nia, te mos­ty kosmate, po których prze­mie­rzysz się naj­większym gratem...

Ten co chce przejść jed­nym kro­kiem most życia, mu­si mieć bar­dzo długie nogi

Może to kłody pod no­gi kładę so­bie zno­wu sam? Do przet­rwa­nia jeszcze tyl­ko parę dłoni mam Zbu­dowałbym most. Taj Ma­hal. Ale dla ko­go? Wiec bu­duje pom­nik próżności dla ni­kogo

Nie pal za sobą mostów,bo nie wiado­mo czy tą samą drogą nie przyj­dzie ci wracać. W prze­paść wpaść łat­wo.Spa­da się długo.Upa­dek jest bolesny. A nie wiado­mo czy na górze stać będzie ktoś z wy­ciągnięta po­mocną dłonią

Jeśli pa­lisz za sobą mos­ty, to rób to tak, aby z twarzą wejść na oca­lałą kładkę.