Nieważne, że nałoga­mi radzę so­bie ze stratą tych osób. Jes­tem dziec­kiem, które pot­rze­buje miłości i nie pot­ra­fi być obojętnym..

Do­rosłość różni się od dzieciństwa je­dynie możli­wością po­dej­mo­wania wol­nych wy­borów. Prze­cież prob­le­my, upad­ki, roz­cza­rowa­nia, małe ra­dości... One wciąż się zdarzają, nieza­leżnie od wieku.