Sa­mot­ne spogląda­nie w ciem­ne niebo nocą prze­pełnia smu­tek, gdy jeszcze niedaw­no pat­rzyło się w gwiaz­dy we dwoje...

Spa­cerując w gwieździstą noc uj­rzała spa­dającą gwiazdę. Kiedy już chciała po­myśleć życze­nie, nic prócz Je­go nie wpa­dało jej na myśl. Nies­te­ty On był już przeszłością. In­ne­go życze­nia nie wymyśliła.

Chcę od­szu­kać stra­cony czas Dos­ko­nałość z nadziei utkaną Chcę zna­leźć drogę do gwiazd W blas­ku księżyca skąpaną

Gwiaz­dy ni­komu nie spa­dają do rąk własnych. Trze­ba ich szu­kać i o nie walczyć.

Gwiaz­dy nig­dy nie są na wy­ciągnięcie ręki. Są nies­kończe­nie od­ległe, to oz­nacza ból, który człowiek od­czu­wa, spoglądając na nie w górę. To de­likat­ne rwa­nie w głębi serca.

Tam na górze, za zim­ne tkwią na­gie gwiaz­dy. Jak łat­wo za­marznąć w sa­mot­ności! Na­wet w upał. Nig­dy, gdy jest się we dwoje.

Gdy słońce w twoim życiu zgasło, wówczas szukaj gwiazdy, którą Bóg specjalnie dla ciebie zapalił

Pięknie połączone, szkoda, że niebo nocą na prawdę tak nie wygląda )))