Czy tam demon siedział, czy dusza zaklęta, Że o północnej godzinie Nikt, jak najstarszy człowiek zapamięta, Miejsc tych bez trwogi nie minie.

jes­tem de­monem który uka­rał niewin­ne­go in­try­gan­tem, który bez skru­pułów opuścił ob­wińcie mnie przy­jaciele ob­wiń mnie i Ty, słaby chłop­cze kruszę Twoją łaskę prze­bacze­nia kruszę ją w pył jes­tem ty­ranem, który mści się za każdy od­dech podłą, marną is­totą, która za­pada w błogi sen z nadzieją, że w marze­niach od­szu­ka zro­zumienie

Córeczka po­pełniła sa­mobójstwo Krótko po słowie „TAK” Syn uciekł z do­mu Jak u po­jawiły się u oboj­ga demona ro­gi