Krok trzeba dopasować do nogi.

Tylko świat przechodzony nogami jest coś wart. - Kazimierz Wierzyński

U Fortuny to snadnie, Że kto stojąc upadnie; A który był dopiero u niej pod nogami, Patrzajże go po chwili, a on gardzi nami. Wszystko się dziwnie plecie Na tym tu biednym świecie; A kto by chciał rozumem wszystkiego dochodzić, I zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.

Z cza­sem no­gi te­go ko­goś osłabną jeszcze bar­dziej i sta­wanie będzie co­raz bo­leśniej­sze.

No to po­wie­dzmy, że ktoś zra­ni się w no­gi, a ty będziesz mu przy­nosił pożywienie, kiedy będzie leczył ra­ny.

Ręce? Ach! Ręce drgają też, i no­gi już nie tańczą tak jak kiedyś. Prze­bierają z le­wa na prawą jak­by się spie­szyły gdzieś.