Po nich przychodzi wyrówna­nie: złe dni, pełne cier­pienia. Wte­dy świat jest sza­ry, a ludzie są jak wil­ki. Budzisz się z bólem głowy. Do­wiadu­jesz się o plot­kach, ja­kie na twój te­mat krążą. Przełożony ro­bi ci nieuza­sad­nione wymówki. Nicze­go nie możesz załat­wić. Bez­sku­tecznie ocze­kujesz na list. Czu­jesz się stary. Odpowiedz