Latem chłodził, a zimą rozgrzewał. Bo przecież kompoty można podać na dwa sposoby.

Cały dzień trwał, bez ustanku, wśród owoców, popłoch w dzbanku. Tylko jedno z nich, jabłuszko, nie ruszyło nawet nóżką. Powiedziało pełne wdzięku: "Wiesz granacie, brak mi lęku i ze strachu się nie pocę, bo wiem przecież, żeś owocem."

"Wpadł raz granat do kompotu i narobił moc kłopotów, bo przeraził on w istocie, tłum owoców, w tym kompocie. Powstał zaraz bajzel wielki pierwsze zwiały mirabelki ....."