Ze szczęściem w życiu jest cza­sem jak z cuk­rem wsy­panym do ka­wy. Trze­ba wziąć łyżeczkę w ręce i za­mie­szać go, żeby poczuć je­go smak.

Pod­nosząca się tem­pe­ratu­ra poz­na­nia Tak długo aż zacznie wrzeć uczu­ciem Za­lewając tym wrzątkiem liście zro­zumienia Sple­cione ręce niech będą naszym kub­kiem

"Śniadanie Mistrzów" na trawie... :-)