Bycie rodzicem to nie tylko rodzenie dziecka. Chodziło o to, by dać temu świadectwo życia.

Dziecko jest księgą, którą powinniśmy czytać i w której powinniśmy pisać.

Dziec­ko-wbrew po­zorom bez­bron­na istota, a ma ono w so­bie taką siłę,że pot­ra­fi skruszyć na­wet naj­twar­dsze serca...

Bo naj­piękniej­szy jest uśmiech szczęśli­wego dziecka.

Jakże wielką ra­dość ma mat­ka, kiedy widzi pier­wszy uśmiech swo­jego dziec­ka. Taką samą ra­dość od­czu­wa zaw­sze Bóg, kiedy widzi z wy­sokości nieba grzeszni­ka, który zaczy­na mod­lić się do niego całym sercem.

Choć jej nie poj­mu­jesz od­da­jesz się jej, na­dajesz jej imię i błagasz o jeszcze!... i py­tasz... dużo py­tasz... uf­ny jak dziec­ko, w nadziei, że w tej całej niepew­ności na­dej­dzie od­po­wiedź, która cię ukoi.

Dziec­ko to Skarb naj­większy, skry­wa w so­bie ta­jem­ni­ce uczuć.

Bo dla rodzi­ca wys­tar­czy zwykły uśmiech swo­jego dziec­ka.