O Niepojęty z gwiaździstych kosmosu przestrzeni, Co milionami słońc i światów rządzisz

Na jed­nej z pla­net is­tnieje miłość wie­czna, gdzie jej szu­kać sko­ro im ciem­niej tym więcej wi­dać gwiazd.

Ona była słońcem dla niego. A on dla niej. Dwa słońca to za dużo w małej do­mowej galaktyce.

Międzyg­wiez­dne dro­gi myślo­we, księżyco­wym pyłem zaprószo­ne oczy, coś się w nich od­bi­ja, czy­jaś od­legła ga­lak­ty­ka?