Opłacz to, wykrzycz to, a później weź się w garść, stań na nogi i zacznij żyć.

Ale czas już taki jest - gna do przodu, kiedy chciałoby się go zatrzymać, i pełznie jak ślimak, gdy człowiek z trudem coś znosi.

Niektórzy ludzie się nie zmieniają, ale wszys­cy z cza­sem na co zasługują, od życia dostają.

Często wpa­damy w dół po­rażki, ale rzad­ko kiedy ma­my od­wagę wstać, ot­rze­pać się, zak­leić plas­terkiem ra­ny i zmie­rzyć się z nią powtórnie twarzą w twarz.