Cza­sem trze­ba podjąć się długiej wędrówki na szczyt, zo­baczyć piękne kra­job­ra­zy pod sto­pami, aby zro­zumieć, że praw­dzi­we piękno kry­je się w dru­gim człowieku, w je­go uśmie­chu, głosie i oczach. To właśnie w nim jest naj­więcej blasku.

"Góry, chociaż są niezmienne, to ich smak dla każdego z nas jest inny. I to jest najpiękniejsze"