Wielki pająk ukazał się, pomiędzy liśćmi i zaczął tkać pajęczynę, zwracając się do kropli rosy: - Gdybyś niczym klejnot ozdobiła moją srebrną sieć, wszyscy podziwialiby cię, a ptaki i owady mówiłyby: cóż to za cud ?

Nie cierpię pająków i wszelkiego rodzaju robactwa!!!

Stąd nie ma odwrotu żadnego, nikt muchy pożałować nie chce, w odnóżach włochatych pająka, zginie to stworzenie niecne.

Fajny krzyżak ogrodowy!

" Pająk zjadł muchę, lecz że prawo ceni, tłumaczy potomnym: „Byliśmy zmuszeni”. /Jan Izydor Sztaudynger/

Wi­taj kochana! Po­pat­rz, upadłam na ziemię jak pająk , które­mu od­cięto sznurki pajęczyny . Pomóż mi się podnieść! Nie słyszysz me­go wołania?