Nawet strugi deszczu za oknem ,nie przysłonią pięknych widoków tym, którzy na świat patrzą przez pryzmat miłości. Jedno potrafi zamazać obraz, drugie go zniekształcić, ale połączone sercem i związane uśmiechem ,tworzą unikatowe dzieła.

Deszcz dudni o dach. Patrzę przez szybę. Na ten mokry świat.

na zewnątrz okna wiatr wiruje liść tańczy między kropelkami i ja w głębokim oddechu cudownie deszcz lico pieści

Lu­bię pat­rzeć na krop­le deszczu spływające po szybie każda in­na, piękna i czys­ta jak kryształ…

Pat­rząc na deszczową po­godę za ok­nem spróbuj zna­leźć chodź je­den pro­myk słońca który na­malu­je uśmiech na twej zachmurzo­nej twarzy'

Tęcza z kro­pel deszczu na okien­nym pa­rape­cie uk­ry­wa między płat­ka­mi za­suszo­nej róży każdą łzę i każdy uśmiech. Cza­sem mu­si być gorzej, by mogło być le­piej. Cza­sem mu­si za­boleć by bal­sam zadziałał na obo­lałe miejsce.

Sza­ro, po­nuro. Krop­le deszczu wys­tu­kują niez­naną me­lodię, roz­bi­jając się o pa­rapet.

Krop­le deszczu na szy­bie są jak łzy w oku, za­mazują nam wi­dok na świat.