Mogę być kruchy, mogę być jak mgła lub ro­sa o po­ran­ku, ale jestem!

Ro­sa po deszczu, która za­nika pod wpływem pro­mieni słonecznych jest jak cier­pienie które za­nika wraz z na­dejściem miłości

Brylanty rosy zawieszone na źdźbłach trawy skrzą się w porannym, jesiennym słoncu

Czy trawe przyozdobily perelki, czy to poranna rosa upiekszyla sie trawa? To podobnie jak z kobietami. Tu jednak jestem pewny, to KOBIETa dodaje blasku klejnotom

"Czasem nie trzeba słów,by wiedzieć, że coś się zmieniło."