Słucham piani­na kla­wiszy, co mi łagodzą ból życia codzien­ne­go. Za­duma­nie nad tą mu­zyką. Posłuchaj­cie, uwierzycie.

Pielęgnuj swo­je marze­nia. Trzy­maj się swoich ideałów. Masze­ruj śmiało według mu­zyki, którą tyl­ko ty słyszysz. Wiel­kie biog­ra­fie pow­stają z ruchu do przo­du, a nie ogląda­nia się do tyłu.

[...]próbuj odebrać mi tę różę[...] J.Kofta