Tęsknię za nim tak bardzo, że aż boli.

Lala na półkę rankiem odstawiona Samotnie siedzi a dziewuszka znudzona Krzywda się takowa dla zabawki stała Iż zabawa z nią cieszyć dziecko przestała

Gdy zasypia mocno lalę z misiem tuli Żeby nie było jej smutno-bieduli Mama okrywa dziecko pierzynką Mówiąc: „śpij spokojnie, kruszynko!”

Nie martw się lalo, następnym razem Ty będziesz bliżej swej mamy Miś będzie płakał. Ty będziesz śmiać się Bo taki jest już los lali

♪ Przychodzi kiedyś taki zmierzch posępny jak listopad, gdy smutno ci i płakać chcesz, gdy wszystko jest na opak. Chciałabyś wtedy lalę wziąć i znów przytulić misia, być z nimi znów przez całą noc, aby nikt nie widział ♪ /Filipinki/

Pora na dobranoc, bo już księżyc świeci. Dzieci lubią misie, misie lubią dzieci.