Kiedy swoim spojrzeniem ogrzewają moje serce, jeszcze bardziej ,niż promienie słońca. Kiedy ich słowa pieszczą moje uszy ,niczym ciepły letni wiatr. Czuję je w aromacie, świeżo zaparzonej kawy i zapachu każdego kwiatka . Nie potrzebuję wiele, by poczuć szczęście, bo widzę je we wszystkim, co mnie otacza. Wystarczy, że otworzę ramiona i mogę przygarnąć je do siebie.

Nawet kawa nie pomoże,zimno,mokro jest na dworze.Ale trzeba jakoś wstać,znów za bary życie brać.Z tą nadzieją że,być może,będzie lepiej a nie gorzej.