Przychodzi taki moment kiedy trzeba odejść Nadeszła Twoja pora, dawnych dni to koniec Zaczynam inne życie pisząc nową powieść... Choć me serce krwawi nie zamierzam stanąć! Nie ma Ciebie tutaj, lecz w sercu zostaniesz Zawsze będziesz przy mnie duszą! Już nie ciałem... Wciąż te ciemne noce, ciągle sen zganiają Miało być inaczej, lecz tak nie umiałem To za duża strata, staję... coraz bardziej! Kiedyś się zatrzymam by zobaczyć wszystko Może odejść wtedy i zostawić życie?

Wierzymy szczerym sercem w to co tworzymy, Pytamy, ale czy odpowiedzi wiarę damy, Od wiary tylko wymagamy, a co dla wiary mamy? Każdy człowiek w coś wierzy, Każdy ma inne przekonania, rożni ludzie – różne wymagania, Z czego zrezygnować potrafimy, gdy na głos sumienia trafimy. Jakie wartości ma nasza wiara? Kolejne trudne pytanie, na które odpowiedzi od wielu nie odstane, Wielu z nas wierzy, niewielu wyznaje wartości wiary, Coraz większy świat ludzi pozornej wiary, z pozornymi wartościami, nic dla mnie nieznaczącymi, Co ze światem się dzieje, że wielu z nas daje przyzwolenie by stawiać wartości materialne, nad tym wszystkim co dla duszy triumfalne.

Przychodzi w ciszy twojego wnętrza, gdy serce chce Go usłyszeć i dusza pragnie bliskości. To jest możliwe. Chociaż myślisz - czy Ty zbliżysz się do mnie? Serce twe się raduje, bo dusza twa jeszcze nigdy taka nie była- Jakby przemieniona, nowa, inna. Ale jest tą samą - to On sprawił, że czujesz prawdziwie.

..prawdą jesteś czy kłamstwem... Autor: kaja-maja rękę trzymasz na sercu słowem prawdę mówisz dając wiarygodność swoją miłość i wyrozumienie ja tylko człowiekiem jestem jak Naród jeden budzę w tobie nadzieję że to ty szczęście dasz w ramionach swoich dzień piękny w uśmiechu przyjemną noc powiedz ile prawdy jest w tobie jak klarowność cała wodna,lustrzana o szczegóły nie pytam odpowiedz znasz...?... ...nad głową aureoli nikt nie ma ziemski styl życia w rozmaitych odmianach jest tylko wiatr wiesz dlaczego?

Mistrzu, dlaczego nie rozumiem? Mistrzu, dlaczego żyć nie umiem? Mistrzu, dlaczego już nie wierze? Synu, bo wiara to nie pacierze, Wiara to nie słowo kapłana, Wiara to nie miłość niekochana, Wiara to czystość serca, Wiara to nie morderca , Wiary Ci nikt nie narzuci, Wiarę tylko poznasz uczuciem, Bo wiara to nie wyrok bezkresny, Wiara to szczęście, wiara to sny, Kto szczęścia zaznał, Kto wierzy w sny, Ten zrozumie ze wiara to po prostu MY.

Pierwsze westchnienie miłości serca to ostatnie westchnienie rozumu. / K. Makuszyński /