Jesteśmy dziećmi, dopóki boimy się nocy. Stajemy się dorośli, gdy zaczynamy obawiać się dnia.

Ciem­nością dnia i w blas­ku głębo­kiej no­cy, w cieniu gorące­go słońca i jas­ności ty­siąca gwiazd, mrocznym po­ran­kiem i świet­listym wie­czo­rem - dos­trze­gać piękno w świecie kontrastów...(przeciwieństwa też lu­bią swo­je towarzystwo).