"Od starych kruków, młode uczą się gadać."

Czyja kosa pierwsza, tego miedza szersza.

Ustrój Miłości Autor: Mirosław Broda Poetą ja byłem, poetą niezbicie, o życiu pisałem to jawnie to skrycie. A czasy były ciężkie, i potrzeby wielkie, przelewałem na papier, ludzkie znoje wszelkie. Różne losy, na sztorc kosy, powstańcze jakieś wieści, pełne wszelkiej treści. O Chrystusie narodów ? czasem sam, do końca nie wiem, co tam na górze, w duszy mojej drzemie. Lecz teraz miłości idą Czasy Wielkie, więc na cóż wspominać niegdysiejsze trwogi, nowe nam trudy trzeba podjąć wszelkie, by w nowej epoki Boskiej, wkroczyć progi. Więc przebaczajmy i serc wyjmijmy iskrę, co drzemie na dnie niczym słońce w studni, niech się skończą ludzi wszelkie dnie ich przykre, niech fanfarą i bębnem, Wolność na ziemi zadudni. Ustrój Miłości wprowadzić nam trzeba, inne ustroje swoje czasy już miały, pracować dla Niej i wszystkim dodać chleba, a gospodarce Boskiej Miłości, Wielkiej Chwały.