Nie na­leży również do ludzi bo­gatych, wręcz prze­ciw­nie, raczej zwykła śred­nia kra­jowa. Nig­dy nie znaj­du­je się w cen­trum uwa­gi, nie szu­ka pok­lasku, nie wy­wyższa się.

Codzien­nie szedł po­wol­nym kro­kiem przez ko­rytarz, tępo wpat­rując się w dół i przek­li­nając. Co chwi­la słyszałam wzdycha­nia dziew­czyn, ale on jak­by te­go nie słyszał. Uni­kał.