Kiedy naród po raz kolejny wybił się na niepodległość po latach upokorzonej wegetacji w cieniu wielkiego mocarstwa ludzie zwyczajni i prości najpierw odśpiewali hymn narodowy bo są tam słowa święte i sercu najdroższe. Boże coś Polskę otaczał zaśpiewali jeszcze pełni sił i wiary chcieli wziąć się do solidnej pracy ale ci co zagrzewali ich do walki o wolność poprawiając koślawą historię narodu zaczęli tłumaczyć ludziom zwyczajnym i prostym że takie są święte prawa demokracji i wolności na świecie że oni zwyczajni i prości nie mają żadnej pracy a ich dzieci muszą chodzić głodne do szkoły. Mężczyźni którzy kilkanaście lat temu jako młodzi chłopcy rzucali się z pięściami na zwarte zbrojne oddziały pchają dzisiaj wózek dziecinny do punktu skupu pełny pozbieranego złomu i puszek po piwie wypitym nie przez nich ale przez tych mniej aktywnych w historii swego narodu. Boże coś Polskę przez tak liczne wieki otaczał blaskiem Pobłogosław Panie.

Powiedz mi, gdzie jesteś Polsko, bym nie mógł się ocknąć Z tego realnego snu zwanego rzeczywistością * * Ześlij mej Polsce strumień łask, Darząc ją mądrym wodzem. I ludziom z wiosek ,siół i miast, W Trzech tysiącleciu drodze. Nie karm nadzieją złudnych snów, Daremny pot i krew. Jeżeli polskich braknie głów, I woli wolnej zew. Wolą Narodu siły złącz, Jagiełły powróć czas. By Słowian wiódł li jeden mąż, Z pomocą Twoich łask. Aby tradycji słowa święte , Zechciał usłuchać lud. Czasy nie wrócą, te przeklęte, Daremny wszystkich trud. Czego nie może ludzki trud, W ręce Maryi złóż. Ogniem modlitwy płacąc dług, Ojczyźnie swojej służ. Dziękuję Panie żeś mi dał, Twej myśli zdrowy owoc. Obym przy Tobie wiecznie trwał, Twą otrzymywał pomoc.

już ciągła śle­pota i niepa­mięć te­go, ja­ki skarb dzierżą.. to wszys­tko nie bo­li tak, jak ich wstyd, wstyd za coś, co jest moją naj­większą Dumą Polska .

Ze łza­mi w oczach, trwogą i smut­kiem na li­cach, Czy­tali­byśmy słowa na pom­ni­kach i tab­li­cach: "Nie o taką Pol­skę wal­czyłem w morzu krwi". Po­wiedz szczerze gdzie ta Pol­skość w nas tkwi?