Naj­mocniej i naj­piękniej trze­począ skrzydłami mo­tyle, których nie widzimy.

A motyle czy ktoś zgadnie Siedzą na ogromnej ławie Wysiadując wielkie jajka Taka to jest dziwna bajka

z dłoni wypuściła chmurę białych i różowych motyli, a one dokładnie obsiadły jabłonie i czereśnie

wędruje skądś wędruje dokądś palcami w przód a piętą w tyle drapiąc obłoki rozczochrane i głaszcząc gwiazdy jak jesienne kolorowe motyle