Niektórzy mają syndrom dziecka. Sięgają po ,jak po książkę z obrazkami i szybko odkładają, nie rozumiejąc sensu zawartego w słowach których nie potrafią odczytać.

Książka po kilkakrotnym przeczytaniu staje się o wiele grubsza, niż była. Jakby za każdym razem coś zostawało między kartkami: uczucie, myśli, odgłosy, zapachy... a gdy po latach zaczynamy ją kartkować, odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych. Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej siebie i jakby nie siebie.

Młodość jest jak przedmowa do książki czasem książka co innego zawiera nie to co obiecywała przedmowa.

"Ten, kto nie spodziewa się mieć miliona czytelników, nie powinien zabierać się do pisania" Johan W. Goethe

Czy­tać książkę, czy­li od­wie­dzać naj­lep­szą część życia człowieka.

Książka jest to mędrzec łagodny i pełen słodyczy. Puste życie napełnia światłem, a puste serce wzruszeniem

Życie to wielka księga, którą można przeczytać tylko jeden raz...

Jeśli reguł moralności nie nosisz w sercu, nie znajdziesz ich w książkach ...

Gdy czytam, to czuję, że żyję.

Wspom­nienia są jak książka, którą można czy­tać wiele ra­zy, wer­to­wać stro­na po stro­nie, a także odłożyć na półkę i wrócić do niej kiedy będziemy mieli na to ochotę...

Od­kry­waj, wal­cz, ob­serwuj, próbuj,bo nie da się nau­czyć życia czy­tając tyl­ko dob­re książki.

przeszłość jest jak bez­cenna książka, nie chce­my jej wyrzu­cić, ale też nie mu­simy jej czytać...

Książka-nierozłączny towarzysz, przyjaciel bez interesu,domownik bez naprzykrzania