Czy ktoś wierzy, czy nie wierzy, jestem sobie mały jeżyk. Bardzo ostre igły moje, więc nikogo się nie boję! „Weź nie pytaj, weź się przytul... „

Jeżyki, nie są szkodnikami! Pomóżmy im, przetrwać zimę!

Krótkie nóżki, długi ryjek, ostre kolce ciało kryją. Ach, cóż to za groźny zwierz? To jest jeż, malutki jeż. Węszy noskiem w lewo, w prawo, to pod listkiem, to pod trawą, gdzie się kryje dobry łup. Drepcze mały jeż – tup, tup. Drepcze poprzez lasu gąszcze, łapie myszy, węże, chrząszcze... Gdy zimowe przyjdą dni, zagrzebany w liściach śpi. -Hanna Zdzitowiecka

Tak właśnie wygląda jeż. Gdy się boi w kulkę się zwinie i czeka - aż strach minie

Jejku, ale zwinięty w kuleczkę :) Malutki nosek tylko wychwytuje zapach jesieni :) Wyszperałaś świetną tapetkę Amelko :)