Życie zaczy­na toczyć się wol­niej Może sięgnąłem zbyt da­leko Może nie po­winienem ruszać kar­ty w której za­pisa­ne są dro­gi który­mi zmie­rzam

We­ny skrzydła, też nic wiel­kiego Znaj­dziesz je w So­bie, U sąsiada, człowieka zwykłego. Bo we­na to ta­ki drzwi odźwier­ny. Choć le­niwy, A so­bie tyl­ko lo­jal­ny i wier­ny.