Zagubione anioły. Błąkają się po świecie Niespokojne dusze Mijamy się codziennie Nie słysząc nawet Trzepotu białych skrzydeł Czujemy wzajemną Obecność w powiewie Błękitnego oceanu Czasem się wzruszamy Śmiejemy się szczerze W płomieniu pamięci Zamykamy pokornie oczy. (Zbigniew Bartecz

Człowieka, który ma przyjaciół, nigdy nie złamią wichry losu. Ma on w sobie dość sił, by pokonać trudności i iść dalej naprzód... Nie sposób rozwinąć się w samotności, z dala od przyjaciół. Można wybrać samotność, ale nie można paść jej ofiarą... Żaden człowiek nie jest samotną wyspą... Aniołowie udzielają nam rad ustami naszych bliźnich. / Paulo Coelho/

Marta i Maria Marta jest przedstawicielką pobożności Starego Testamentu. W niej chodziło o to, aby Bogu jak najwięcej przynieść, aby dla Boga jak najwięcej uczynić. Przyjmowała Chrystusa w swoim domu i na pewno od kilku dni przygotowywała się do tego przyjęcia, a kiedy On przybył, jeszcze zabiegała o wiele. Wyrazem jej szacunku była troska o to, by Chrystusowi przygotować bogaty stół. Objawiała swoją miłość przez dary, które znosiła dla Niego. Marta kontynuuje tę linię pobożności, którą przedstawia Abraham. On również przyjął Boga i aniołów do swego stołu i troszczył się o to, by na tym stole mieli smaczny twaróg, świeżo upieczone ciasto i najlepsze mięso. Sam stał z boku. Przyniósł Bogu to, co miał najcenniejszego. Chciał ugościć Boga. Istotny dla niego był dar dla Boga.

Błogosławiony jesteś na tronie Twego królestwa - chwalony, sławiony przez wieki nade wszystko. Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, co na Cherubach Aniołach zasiadasz - pełen chwały i wywyższony na wieki.

Czasem odchodzą nasze anioły, I nagle w miejscu staje czas, A z nimi cząstka nas odchodzi I wielki smutek marszczy twarz.

aniołów coraz więcej przybywa dobrych i złych mądrych i głupich w tobie i wokół ciebie

Nie szu­kaj aniołów na niebie. Oni wa­bieni są ludzkim płaczem.

Anioły - to dob­rzy ludzie,którzy poświęcaj się dla in­nych Dają nie żądając w za­mian nic Anioły - to przy­jaciele,którzy przy nas trwają,mi­mo niepowodzeń Łzy z oczu osuszają Aniołami - Jes­teśmy my dla osób które kochamy Dla nich nieba przychylamy

Anioły nie pta­ki - nie od­la­tują do ciepłych krajów. Pil­nują nas, czy mróz, czy skwar!