“*I błądząc, w okno uśpione liśćmi krwawymi się rzucę, i wrócę do ciebie czarnym upiorem, na pewno wrócę.”

Znów cmen­tarny chłód i ciem­ność ogarnęły ziemię Słychać tyl­ko za­wodze­nie dusz, które błąkają się po świecie Szu­kając swe­go miej­sca, Uko­jenia. I znów krwa­wa mo­zaika na ziemi zas­tygła Wzy­wa upiory do tańca żywych inaczej.

Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód twego smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość. (Św. Jan Bosko)