Niena­widzę, gdy mi po­magasz, i gdy mnie wyśmiewasz. Niena­widzę, gdy na mnie pat­rzysz, a ja nie wiem, co się kry­je za Twym wzro­kiem.

Szlag. Ar­gh... Niech to. Ależ to jest przy­jem­ne Każda chwi­la ta i wes­tchnięcie. Piękne i zmien­ne Jak ja to uwiel­biam, uwiel­biam to szczerzę Ale po­tem, nie. Niena­widzę. So­bie nie wierzę