. Niena­widzę te­go, że przez Ciebie ty­le ra­zy płakałam nie ro­niąc ani jed­nej łzy. Niena­widzę każdej chwi­li, w której cze­kałam na wiado­mość od Ciebie.

śpiewaj mi wiersze smutne i jutro rosą na liściach wie­rzby za oknem bądź niewidzialny .