Uwielbiam ludzi, którzy zawsze są sobą. Nie udają, nie dopasowują się, do reszty i idą własną drogą. Nie rzucają fałszywych uśmiechów i nie rządzi nimi chęć bycia kimś, kim nie są. Nawet kosztem życia towarzyskiego, potrafią mówić prawdę. Tacy ludzie są jak tabletka przeciwbólowa ,w tym bolesnym, zakłamanym świecie.

Dziel się, swoim szczęściem z innymi, udzielaj się i pomagaj.

Szczęśliwi ludzie ,bez względu na to, co się dzieje potrafią ,zachować optymizm.

"Wiele nauczyłem się w snach, ludzie mówią tam bez ogródek."

Czyż wolno człowiekowi skarżyć się na losy swoje? Przyjacielu mój drogi, przyrzekam poprawę! Nie będę już, jak to czyniłem do tej pory, bezustannie przeżuwał, owych nikłych zaprawdę przeciwności, jakie przyniosło mi przeznaczenie.