Dedykacja... Tym, którzy żyją tuż obok mnie, lecz mijam ich nie widząc twarzy. Tym, których widzieć, nie zawsze chcę. Niech im się dobrze darzy... Tym,co tak bardzo chcą mieć i być i jestem dla nich tylko pyłem. Dla których istnieć,to dobrze żyć. Niech im się dobrze żyje.... Tym utrudzonym pielgrzymką dnia, i pogrążonym w wielkiej biedzie. Idącym drogą wciąż pod wiatr, niech im się lepiej wiedzie.... Tym,którzy byli ze mną, lecz odeszli sobie. Bez do widzenia, jednak w mych myślach, drepczą wciąż. Życzę im powodzenia... Za Tych,co skryli się w gęstej mgle krainy cichej i spokojnej. Modlitwę serca w niebo ślę, po tęczy barwnych wspomnień... A tym,co trwają blisko mnie nawet, gdy ich nie potrzebuję. Dla Ciebie ten jest oto wiersz, dla Ciebie go dedykuję... Odpowiedz

Widzę w ich twarzach emocje różne, są pozytywne, są też i próżne. Najczęściej czoła mają zmarszczone, bo myśli pewnie mocno skłębione. Odpowiedz