Kamyk szczęścia... Spacerując polną drogą... pośród pól płaczących wierzb Wiatr spokojny twarz owiewa Słonko świeci pięknie też... Idąc sama zamyślona... Wokół słychać ptaków śpiew I w marzeniach pogrążona... Szukasz gdzie ten kamyk jest Gdy go znajdziesz w dłonie weźmiesz Niby nic ot zwykła rzecz... Gdy do słońca go podniesiesz Kolorami mieni się... Jakbyś tęczę miała w dłoniach Jakbyś w ręku miała skarb... Szczęście wtedy się uśmiechnie I przy Tobie będzie trwać... Wszystkie troski cię opuszczą I zmartwienia pójdą w cień... Nie jest łatwo go tam znaleźć Ja go szukam po dziś dzień.

Nim rano oczy otwieram Wypowiadam do życia zaklęcie. Wtedy dzień klejnotem się staje, Których chciałabym mieć jak najwięcej. Nieważne pęknięcia i skazy, Nie ważne, że nie czystej wody! Lecz każdy klejnot codzienny Jest dla mnie piękny i drogi. I jak jubiler się cieszy Każdym nabytkiem złotym, Tak i ja odczuwam radość Moim piaskiem, motylkiem i kamykiem nowym.

Idąc sama zamyślona, wokół słychać ptaków śpiew i w marzeniach pogrążona, szukasz gdzie ten kamyk z motylem jest