Gdzieś głęboko,na samym dnie przepaści spotkałam Ciebie...uwięzionego w schemacie człowieczeństwa; I chociażeś zaklinał się,iż przypadkiem tu jesteś, Jam przecie wzrok miała przytomny. Widziałam te korzenie,którymi wrosłeś W przepaści skaliste podłoże!

Nie pozwolił jej na dno się stoczyć A powtarzał, że swą drogą ma pewnie kroczyć A gdy nad przepaścią stanie A sytuacja będzie wyglądać marnie