"Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry, więc zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować. I po tych zostaje piękno naszego świata..."

Obie rzeczy – zarówno to, przed czym uciekasz, jak i to, za czym wzdychasz – są w tobie.

To wielka sztuka, cieszyć się życiem Na przekór wichrom, żywiołom burz! Umieć przeżywać uroki świtu Trudne problemy, noce bez snu.

"Dwie przesady: wykluczyć rozum, przyjmować tylko rozum."

Jedyne, co wolne w naszej cywilizacji, to wiatr. /Elias Canetti/

"Gdy wieją wichry zmian, jedni budują mury, inni budują wiatraki.."

Kiedy potrzebujesz słońca, niech Ci świeci smugą jasną, jeśli wiatru, niech koniecznie twarz Twą uda się mu głasnąć.

"Rzucając słowa na wiatr nie zapomnij,  że potrafi wiać w oczy.."

Bez­sku­tecznie sta­rasz się do­gonić wiatr, spo­koj­nie, on kiedyś też ustanie.

Nie rzu­caj słowa­mi na wiatr, bo wcześniej czy później Ktoś wys­ta­wi Ci za nie rachunek.

Nie rzucaj słów na wiatr, bo jeszcze dolecą do tego, kto nie powinien ich usłyszeć...

Zaw­sze podążaj do przo­du. I niech jest ci to obojętne, czy niesie cię wiatr, czy to ty mu­sisz się z nim zmagać.

Nie pędź za wichrem. Przys­tań, choć na chwilę.

Wiatr pisze poemat wśród liści, Wiatr pisze poemat dla chmur.

Człowiek chwy­ta się każdej myśli jak­by wiatr chciał w słoik schować Tak by orzeźwić go miał zaw­sze gdy przyj­dzie mu na to ochota.