Przychodzi pewnej nocy Piękna pani skądś z północy, Wystrojona w piękną szatę, Którą mróz jej podszył wiatrem. Białe konie, białe sanie, Przy niej służba i dworzanie, No i sprawa oczywista Jej przyjaciel Mróz - artysta. Rzecz wyjaśnię w krótkich słowach, Że ta dama to królowa, Twardą ręką władzę trzyma Jej wysokość Pani Zima..

Przyszłość jest zawsze trochę chwiejna. Dowolny drobiazg, jak upadek płata śniegu albo upuszczenie niewłaściwego rodzaju łyżeczki, może pchnąć Przyszłość na całkiem inną ścieżkę. Albo nie. Terry Pratchett

"Jadą wozy śniegiem zasypane..."