Smutek jest jak morze – utoniesz w nim bezpowrotnie, upór jest jak łódka – wsiądziesz do niej i przepłyniesz.

Na statku, na łodzi, całują się młodzi, a wrona im kracze: - Nie wolno smarkacze!!!

Każdy, kto kocha wiatr, wie jak jest. Kiedy już z oczu nam ginie brzeg. Wiatr na wantach gra, morze rusza w tan. Kiedy kil znaczy ślad, pośród pian. /K. Dzikowski/

1491 - Vangelis :)

Kolumb już dopływa , więc Indianie mili uciekajcie szybko - nie straćcie nie chwili !!!