Krople rosy podobne do łez, tych ze szczęścia, a nie tych z rozpaczy, brylantowe sopelki na źdźble, kryształowe zwierciadła fantazji. Krople rosy, niebiański to dar, ukojenie niosący na ziemię, delikatnie ugasi żar serc, zaspokoi największe pragnienie. /z netu/

Samotność to jest to, kiedy czas wlecze się bez końca. Tadeusz Konwicki