Seneka 18 Przy­jaźń to ta­kie ok­no życia, do które­go można przyjść nie na­cis­kając dzwonka.

Otworzę okno. I wpuszczę słońce. Niech zobaczy. Że uśmiecham się. Że lubię. Jak swymi promieniami. Otula mnie. A deszcz. Niech sobie pada.

"Wkrótce świt, nowy świt w ciszy dotknie, chłodnych szyb, czarnych szyb w moim oknie. Spojrzę wprost w nowy świt jaśniejący, tam gdzie mrok nocy znikł wstanie słońce. W blasku szyb, złotych szyb, ulecą ostatnie mgły...I będzie dzień, a dzień to Ty."/z rep. J. Połomskiego/