Jeżeli jednak Twoja wartość jest czyimś wspomnieniem, delikatnym urywkiem z pamięci,krótką pamiątką z przemijających lat, jeżeli choć jedna osoba będzie chciała właśnie Ciebie pamiętać, staniesz się jak zasuszony kwiat w książce. Być może z czasem zapomniany. Więc staraj się żyć tak aby. gdy upadniesz odrodzić się jako silne drzewo. Dbajmy o nie,żeby nie uschło,staraj się, by było na nim jak najmniej złych pamiątek i odciętych konarów. Niech korzeniami tego drzewa będzie dobro i prawda, która jest zawsze ukryta gdzieś głęboko w Tobie. /z netu/

Książka jest utrwaleniem i umiejscowieniem w czasie płynnej treści przeżyć, czytanie to czynność odwrotna, powrót do gorącego wnętrza poprzez powierzchnię znaczeń i obrazów

Jeżeli chcecie, aby o was nie zapomniano po śmierci, to albo piszcie rzeczy warte czytania, albo czyńcie rzeczy warte napisania. autor: Benjamin Franklin

"Nie pozwól by minął ci choć jeden dzień bez spojrzenia na doskonale dzieło sztuki, wysłuchania wspaniałego utworu muzycznego i przeczytania, w części, jakiejś wspanialej książki”. Johann Wolfgang von Goethe

"Gesty dobroci są jak letnie kwiaty wsunięte między karty książki. Uczucia z nimi związane ożywają nawet po latach..."P.Brown

Książka pełna wiedzy jest mniej warta, niż jedno słowo, które potrafi rozweselić

Wisława Szymborska Każdy prze­cież początek to tyl­ko ciąg dal­szy, a księga zdarzeń zaw­sze ot­warta w połowie.

Zauważyłaś, że książka po kilkakrotnym przeczytaniu staje się o wiele grubsza, niż była? […] Jakby za każdym razem coś zostawało między kartkami: uczucie, myśli, odgłosy, zapachy… A gdy po latach zaczynam ją kartkować, odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych… Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej nas samych, młodszych, innych… Książka przechowuje nas jak zasuszony kwiat; odnajdujemy w niej siebie i jakby nie siebie… /Cornelia Funke/

“Jeśli masz zamiar w coś wątpić, to zacznij wątpić w swoje ograniczenia. ” [ Don Ward]

Tak. Człowiek jest jak książka Aby ją zro­zumieć trze­ba przeczy­tać, poz­nać... Streszcze­nie poz­ba­wia nas tego