Marzenia są jak plany emerytalne: wydają się świetne, ale zawsze jest jeszcze dużo czasu, żeby zacząć.

Życie całe na auto­pilo­cie, nie myślę, nie czu­je, zam­knięty w so­bie, w umyśle Cze­mu tak się stało? Wi­na mo­ja czy świata? Oczy­wiście że mo­ja. Świat fig­li nie płata