Każdy osioł lubi słuchać swego ryku.

"Żeby Polska w siłę rosła, trzeba wodza nam, nie osła!"

Było to daleko stąd na pewnej farmie. Któregoś dnia osioł farmera wpadł do głębokiej studni. Zwierzę krzyczało żałośnie godzinami, podczas gdy farmer zastanawiał się, co zrobić. W końcu farmer zdecydował. Zwierzę było stare a studnię i tak trzeba było zasypać. Nie warto było wyciągać z niej osła.

Moja miłość malutka skąpa sączona po kropelce nigdy nie spadnie ulewnym deszczem. moja miłość ułomna jak ślepiec oczy zasnute ma bielmem, a taka oporna że nie pozwala nawet prowadzić się pod rękę, moja miłość uparta krnąbrna bardziej od osła nie chciała mnie słuchać, na przekór - rosła piękniała potężniała aż... spotkała ją kara! moja miłość ukryta głęboko na dnie kufra schowana którego wieka, nie otwieram bo kiedyś zawiodła, moja miłość obłędna trzymana w klatce na uwięzi zakuta w kajdany żelazne bo ją przyłapano że była .

Rób jak osioł rób, zarobisz na grób.

Kto nie może bić osła, bije worek

Jakoś mało mogę zrozumieć komentarz poprzednika.Podejrzewam że to fragment wyrwany z kontekstu i stracił swoj sens

Mam osła, co mnie nosi i żebrzę. Łachmany Nie skuszą rzezimieszka. Nie napycham złotem Sakwy. Woda jest chłodna, słodki sen pod płotem I dobry chleb zczerstwiały u progu mi dany.