Chciały żaby króla, dostały bociana.

Jarzębina już czerwona, już niedługo jesień. Ale jeszcze gdzieś bociani, klekot echo niesie .

Bocian chodzi po łące, liczy żaby nad strugą. Dzwonią wiadra o studnie. Wozy dotąd turkocą, aż dzień pójdzie na nocleg. Cień uśpi wieś nocą.

"Patrz! Bocian! Jak on żyje, to znaczy, że my też możemy."

Doleciały bociany...

W gnieździe same zostały młode, zaraz im złapię żabkę na osłodę.