"Wiosną, wiosną najmilej Krzyczą, dzioby drąc gile. Wiosnę chwali byt wszelki Nawet małe wróbelki. Bo gdy kwieci się kwiecień To najpiękniej na świecie."

Nie zabieraj mi Panie mgieł nad Tatrami śpiewu ptaków czaru górskich grani. Jeszcze pozwól powędrować upić się zachwytem pozwól podać rękę bratu pod nieba błękitem. Zanim powiesz Panie: “pora wracać, ku zachodowi twój dzień już się chyli” pozwól spojrzeć na grań Żabich i obłok motyli.