Spoj­rzała na ciem­ne niebo źre­nice roz­szerzyły się i co­raz więcej widziała w ciemności za­rys drzew i cienie samochodów... Sięgnęła po pa­piero­sa od­pa­liła i moc­no wciągnęła dym w płuca -To za te wszys­tkie dni... Za nadzieje, która umarła.

Nie jestem śliczna i super lubiana, ale przynajmniej jestem sobą w tym całym fałszywym świecie.