Życie jest kruche tak jak kryształ, a cenne jak diament lub jeszcze bardziej cenniejsze...

Niech frunie srebrzystą smugą, z dotykiem miękkiego puchu, by musnąć nieśmiałym tchnieniem z całą symfonią uczuć. Niech będzie jak szmer ruczaju, co latem w zieleni przemyka i tęskne westchnienia przesyła, dodając ciepło promyka. /M. Polak/