Edwin Arlington Robinson Do przyjaciół Nie róbcie mi wyrzutów, drodzy, bo cóż po nich? Nie chcę rad ni litości, chociaż waszym zdaniem Tracę pół życia dla mydlanych baniek. Które jedynie głupiec może gonić. Za małe moje bańki? Cóż, spróbujcie dmuchać Większe od moich sami. Te zabawy tanie Nie są dla nas jedynie czasu wypełnianiem: To dobre szkła, przez które wyczytasz i ducha. Kto tak czyta, nabędzie gorzkiej wiedzy wiele, I ze wzgardy jałowej, w którą się uzbroił, Rezygnując, pochwali, czym się gorszyć zdawał. Pamiętajcie więc, moi drodzy przyjaciele, Wstyd, którym się okrywam śpiewając – jest moim, Złoto, którego nie mam, bo marzę – jest dla was.

Dzień dobry :) niech będzie przez dzień cały DOBRY...."