' Ko­lej­ny niedo­palo­ny pa­pieros lądu­je w popielniczce, Ko­lej­ny ki­log­ram łez wy­lany w poduszkę, Ko­lej­na smut­na piosen­ka w mych uszach... Po­mięta kołdra i zapłaka­na po­duszka w kącie... A w cen­trum te­go bałaga­nu ....jes­tem JA.

Bądźmy dla siebie słońcem i kwiatem, który rozkwita w ciepłym spojrzeniu, w jasnym uśmiechu, w dobrym słowie, w życzliwym geście.