nie chowaj się za szafą dystansu człowieku, podejdź bliżej pokaż oczy przekrwione nocą, nieprzespaną pokaż dłonie brudne atramentem pióra, nie pisz więcej nie chcą cię na papierze człowieku nie bądź poetą nieczytanym, co z tego masz gdy sam jesteś, wyryj w sercu wiersze miłości wyznań szeptu duszy prawdy o życiu, bądź wierszem białym bez rymów bez końca czytanym .

„Kimże będzie to dziecię?” Nie zostało ani wielkim królem, ani bogaczem, ani złotym medalistą olimpijskim. Zostało prorokiem wskazującym Mesjasza. Zostało głosem wzywającym do przemiany serca. Zawsze kiedy rodzi się dziecko, pytamy: „kimże ono będzie?” Każdy nowy człowiek to nowa niepowtarzalna historia. Każdy ma do odegrania jedyną i niepowtarzalną rolę. Dlatego tak się cieszymy każdymi narodzinami. Ciesząc się dziś z narodzin Jana Chrzciciela, ucieszmy się własnymi narodzinami. Tak jak on, każdy z nas nie narodził się przypadkowo i każdy z nas, tak jak on, jest niezastąpiony.